Voor de groepstentoonstelling ‘A matter of time and space’ in W139, Amsterdam besloot ik mezelf het onmogelijke ten doel te stellen; de bouw van een ruiterstandbeeld. Het toonbeeld van ambachtelijke perfectie, verheerlijking en ego, zowel van maker als de geportretteerde. In dit geval ben ik beide, waardoor de sculptuur een monument voor zijn eigen mislukken werd. Ondanks de wetenschap dat ik er niet in zou slagen, was het maken van deze sculptuur een vernederende ervaring die ik heb moeten leren loslaten.

Met: Daniela Bershan, Bas de Boer, New Sculpture Department, Monica Tormell en Anne Verhoijsen. Samengesteld door Maze de Boer in samenwerking met Irene de Craen

Links:
The Importance of Being Ugly, artslant website